Un’avventura nei gusti Piemontesi…

Een reis met impressies van geuren, smaken en bewondering voor de producenten in Asti

Alweer een uniek avontuur die de Oste graag met jullie wilt delen,  een verhaal van smaakbelevenissen van één van de meiden van de Osteria. Want ik, jullie Oste, heb hun uitgenodigd om mee te gaan op een reis naar Piemonte in de Bel Paese.

De dames zijn dan ook flink in de watten gelegd, eigenlijk zelfs verwend door mijn goede vrienden Valerio, van het wijnbedrijf Franco Mondo, en Giuliano Corino. Met overheerlijke diners die voor hen zijn verzorgd en de unieke wijnen die uit de kelder zijn gepakt. Maar ook een bijzondere rondleiding bij het kaasproducerende bedrijf van Beppino Occelli, want een rondleiding geven doen ze eigenlijk niet… Een workshop van Olivia van de patisserie Giovine & Giovine waarbij de dames zelf de rozendecoraties mochten maken en heel veel lekkers mochten proeven. Lees hoe de meiden het zelf hebben ervaren in de wereld van de met passie geproduceerde heerlijkheden.

“Hier gaan we dan, de Oste en de meiden van de Osteria in het vliegtuig naar Milaan. De ochtend was al goed verlopen. Lachen, zenuwen, gezellig kletsen en allemaal even opgelaten. Zo snel mogelijk onze koffers van de loopband pakken en we begonnen de dag met een heerlijke cappucino. Met de auto van Milaan naar Nizza Monferrato, waar we aankwamen bij een prachtig huisje in Italiaanse stijl. Het uitzicht was memorabel zo boven op de berg en overal waar je keek zag je wijngaarden.

We hadden een kort moment om op te frissen en om onze spullen uit te pakken, want we gingen meteen door naar een wijnproeverij om Valerio Mondo op te zoeken. We zijn hartelijk ontvangen en we mochten alle stands af om de wijnen van de producenten te proeven. De avond was heel gezellig, lekker kletsen, eten en vooral een gevuld glas wijn. Valerio had ons zelfs verrast, hij had een grote fles wijn geopend, de Barbera Nizza Vigne delle Rose, onze lievelingswijn van Franco Mondo. Echt genieten! Om de avond af te sluiten hebben we met een aantal van de producenten van de proeverij heerlijk gegeten in een pizzeria.

De volgende dag waren we al weer vroeg uit de veren om ons klaar te maken. Na een heerlijk ontbijt zijn we nog even koffie gaan drinken in het dorpje zelf. Na een lange rit in de auto door de bergen kwamen we aan bij een klein dorpje langs de weg. Daar kregen we een rondleiding in de kelder van de kaasproducent Beppino Occelli. We kregen een beschermend pakje aan, nou ja… Eigenlijk werden de producten tegen ons beschermd. We stonden best verbaasd toen we alle kazen zagen liggen, rijen met houten planken waar de kazen op lagen te rijpen. De medewerker vertelde dat het hout per soort kaas speciaal wordt uitgekozen om het proces te stimuleren. Wat ik het meest bijzonder vond was toen we de trap naar beneden afliepen. Ontzettend veel ruimtes, maar ook afgesloten kamers met elk een geregelde temperatuur en/of ander element dat de kazen weer speciaal maakt. Nog leuker was dat we alles wat we net allemaal hadden zien liggen ook konden proeven in de winkel, ook de verse kazen. Er waren ook wat meer bijzondere bij, zoals een kaas verpakt met gedroogd gras uit de vallei en een ander weer met kastanjeblad. De meest lekkere was de Castelmagno, een oudgerijpte kaas met een stevige en korrelige structuur en toch was deze heel zacht in de mond met een hele sterke smaak.

Een kort bezoekje aan het bedrijf van Mariangela Prunotto, gespecialiseerd in biologische teelt en we hebben de eer gehad kennis te mogen maken met Roberto. Leuk is dat hij ons de nieuwe labels heeft laten zien voor de producten die zij maken met het logo van de Osteria. Na een kop koffie en gezellig kletsen mochten we allemaal een potje uitkiezen uit de showroom met wat lekkers erin. En er was veel keuze, ik heb een selectie gemaakt van de collectie en daaruit mijn keuze gemaakt… Ik kon in ieder geval niet kiezen.

Na het bezien van de unieke kelder, het proeven van de kazen en ons korte bezoek bij Prunotto gingen we door naar een goede vriend van de Oste, Giuliano Corino en zijn wijnbedrijf. We werden met open armen ontvangen en zagen ook de familie Mondo aan tafel zitten. Eerst even bijkomen onder het genot van een apperativo en een heerlijk glas wijn. Ik voelde me meteen al aangetrokken tot de houten kast, waar oude wijnflessen in stonden. In het rijtje zag ik ook een paar oude champagneflessen uit het jaar 1743. Een bijzonder plaatje om te zien. Na de apperativo werden we meegenomen naar achter, naar de wijnkelder van Corino. Daar hebben wij ons prima vermaakt. We zijn zelfs de trap opgeklommen om te ruiken aan de most wat aan de oppervlakte lag van de wijn, een heftige geur waar je niet te lang met je neus boven wilt blijven hangen. Al snel vonden we een andere trap waar ook op geklommen moest worden. Daar stonden we dan, naast de houten vaten waar de wijnen liggen te rijpen. We mochten de dop eraf halen om aan de wijn te ruiken, nou dat is pas een aangename geur. Alleen het bericht dat het eten werd opgediend kon ons weer naar beneden krijgen…

Een overheerlijk diner, een avond van truffels die net nog waren afgeleverd… Op tafel lag een bord met Vitello Tonato met een saus van tonijn en kappertjes, maar eerst kregen we een op smaak gemaakte rauwe Tartare con Tartufo, ter plaatse werd de truffel op de borden geschaafd. Het was echt verukkelijk! Het volgende gerecht was iets wat ik nog nooit had geproefd. Een bakje met ei en ricotta, heel even in de oven geweest en bijna rauw, met vers geschaafde truffel. Maar nu de wijn, want tijdens het eten zaten we natuurlijk niet zonder. We kregen een proeverij van alle wijnen dat het wijnbedrijf produceert, waaronder de verschillende bijzondere barolo’s. Van de Barolo’s die we net hadden geproefd waren we het er unaniem over eens dat we de Vecchie Vigne het meest lekker vonden. En als klap op de vuurpijl werd hiervan een fles opengemaakt uit het jaar 1996. Ik kan de gehele dag omschrijven als iets unieks, de meest bijzondere verschillende kazen die we hebben geproefd, de overheerlijke gerechten die op tafel werden gezet, het bezichtigen van de kelder van Corino en niet te vergeten de wijnen die we met plezier hebben opgedronken.

Na een licht ontbijt te hebben verorberd op de derde dag gingen we weer op stap en zijn we aangekomen bij een pattisserie, Giovine & Giovine. Olivia gaf ons een warm onthaal en na een kop koffie mochten we meteen door naar achter. Daar kregen we een kleine rondleiding en een workshop. Ze liet ons verschillende zoetigheden proeven. Ik waande me in de zevende hemel zo heerlijk. Bij de workshop liet ze ons rozen maken van een speciale deeg, die ze gebruiken als decoratie op bijvoorbeeld taarten. Nog even oefenen en dan maken we net zulke mooie rozen als die van Olivia. Maar wat ik zo bijzonder vond waren de hazelnoten. Ze krijgen de beste binnen en die worden eerst een aantal weken gedroogd. Na de droging worden ze even in de oven gezet en hebben we letterlijk gezien dat ze met de hand worden geselecteerd, nou dat zijn er nog al wat… Ook heeft Olivia ons het gehele proces laten zien hoe ze het deeg van de chocoladetruffels maken, die smaakten echt goed. Een deeg met chocolade en stukjes hazelnoten en cacao eromheen. Ik heb de truffels zelf ook ingeslagen, dat wordt genieten!

Nu vlug door, want we werden verwacht door de familie Mondo. Na een aantal ontmoetingen die we voor onze reis al hebben gehad mochten we dan eindelijk alles zien. Maar eerst een heerlijke brunch die door Sandra, de vrouw van Valerio, is klaargemaakt.  Ik kon er geen genoeg van krijgen en ik heb van de week de recepten mogen ontvangen van deze gerechten. Zo kregen we overheerlijke paprika’s uit de oven die bijna op je tong smelten zo zacht en vol van smaak met een sausje van olie en ansjovis. En de Taglieri met een ragout kan ik gewoon niet omschrijven, zo lekker vond ik het. De Taglieri is dan ook weer besteld en komt binnenkort weer in de Osteria, dus ik weet wat ik dan ga maken. Tijdens de brunch hebben we een soort wijntraining gekregen. Onze, en ik denk dat ik voor alle meiden spreek, lievelingswijn van Franco Mondo werd opengetrokken. De Barbera Nizza Vigne delle Rose van verschillende jaren, namelijk 2008, 2005, 2004, 1998 en 1996.

Tijdens het proeven van alle lekkere wijnen kregen we uitleg over de verschillende kleuren, geuren en smaken. En ik stond eigenlijk zelfs verbaasd van de grote verschillen. Na het eten konden we een kijkje nemen bij het persen van de Barbera druiven, deze waren net geplukt. Het zag er fenomenaal uit, de druiven die uit de wagen vallen in de machine en daar meteen door de pers heen gaan. De takjes komen er aan de achterkant van de machine helemaal kaalgeplukt uit en het sap wordt meteen naar de stalen vaten gepompt. Sandra en Valerio hebben ons het gehele proces uitgelegd, laten zien en ons laten ruiken aan de most. Nog even het dorpje in om de benodigdheden voor de dames in te slaan en een kleine wandeling voor een prachtig panorama vanuit San Marzano Oliveta. Toen we terugkwamen was het al tijd voor een avondmaal. Nou ja, het waren eigenlijk allemaal kleine hapjes omdat we nog vol zaten van de brunch. Na deze maaltijd hebben we weer een kleine training gehad van de dessertwijn Sileo, ook weer van verschillende jaren en allemaal andere kleuren, geuren en smaken.

Vervolgens had Valerio een verrassing voor ons in petto, hij heeft ons meegenomen naar zijn wijnkelder. Deze authentieke kelder had het precieze beeld van wat je zou kunnen verwachten van een echte wijnkelder. De stenen, de grond van aarde, de oude flessen allemaal onder het stof in een schouw, een oude pers voor druiven van hout en natuurlijk de wijnvaten zelf. Ik voelde me een beetje een wijnfluisteraar die de vaten met liefde en zorg moest behandelen. Ook hebben we met behulp van een grote pipet de wijnen uit het vat geproefd. Heel bijzonder om dit mee te mogen maken.

 

Na een goede nachtrust zijn we weer terug gegaan naar de familie Mondo, want we gingen helpen met de oogst. Alle trossen druiven worden met de hand geplukt en dat is wat wij hebben gedaan. De mooie grote trossen werden door ons als een kind behandeld en met beleid in een krat gelegd, die werden door Franco Mondo zelf opgehaald en naar de grote wagen gebracht. Een hele mooie ervaring wat natuurlijk heel veel leuke foto’s heeft opgeleverd. Na het plukken van de druiven zijn we opgehaald om onze buikjes weer te vullen met het heerlijke eten van Sandra en een paar glazen wijn van de flessen die de dag ervoor voor ons waren opengemaakt. Pff… Ik kan geen pap meer zeggen.

Jammer genoeg moest er ook afscheid genomen worden. Allemaal hebben we een leuk stukje geschreven in het gastenboek en meteen een afspraak gemaakt dat wij, de dames van de Osteria, volgend jaar een week lang komen helpen met het plukken van de druiven. We hebben er nu al zin in!”

  • Print
  • Facebook
  • Twitter